Το κείμενο των "ανένταχτων εντός ΣΥΡΙΖΑ" που κατατέθηκε στην ΚΕ

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΚΑΙ Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

1. Εισαγωγή

Η σημερινή συζήτηση για τα πολιτικά επίδικα μέσα στο κόμμα πρέπει να γίνει όχι με χαρακτήρα ρουτίνας, αλλά με μια μελέτη σε βάθος για την φύση του και τις αδυναμίες του. Η ανασυγκρότησή του μπορεί να γίνει μόνο αν γίνει υπόθεση όλων των μελών.

Στην μετεκλογική συγκυρία δύο διακυβεύματα έχουν αναδειχθεί και είναι : “περισσότερη δημοκρατία στον ΣΥΡΙΖΑ” και “απεύθυνση στην κοινωνία”. Είναι οι κρίσιμοι κρίκοι που εκφράζουν στο χώρο της πολιτικής το ταξικό διακύβευμα. Αν θέλουμε λοιπόν να τα “αναγνώσουμε” στην βάση αυτής της θέσης, τότε:
Το πρώτο αίτημα για “περισσότερη δημοκρατία» στον ΣΥΡΙΖΑ, αφορά τον τρόπο λήψης των αποφάσεων και την έλλειψη συμμετοχής των μελών στην διαμόρφωση της πολιτικής του.
Το δεύτερο αίτημα για “απεύθυνση στην κοινωνία” συνδέεται με την κοινή διαπίστωση ότι ο “λαϊκός παράγοντας” είναι απών.

Η “βίαιη ωρίμανση” του ΣΥΡΙΖΑ κατά την προεκλογική περίοδο πυροδότησε την κρίση των μηχανισμών του, γιατί διατάραξε το καθεστώς λήψης αποφάσεων και “διοίκησης” του ΣΥΡΙΖΑ.
Το κείμενο συμβολής των 53 συντρόφων συσκοτίζει την πραγματικότητα της εσωτερικής συζήτησης. Θέτει το αίτημα “για περισσότερη δημοκρατία στον ΣΥΡΙΖΑ”, όχι ως αίτημα των μελών αλλά μοιάζει να είναι αίτημα των μηχανισμών στο εσωτερικό του που διεκδικούν επαναφορά στο προηγούμενο σύστημα “διακυβέρνησης” του κόμματος. Πολλά από τα στελέχη που το υπογράφουν, κάνουν ουσιαστικά αντιπολίτευση στον εαυτό τους. Γιατί τα γεγονότα που ζήσαμε και καταγγείλαμε, ήταν πρακτικές που υιοθέτησαν ή ανέχτηκαν. Όμως αυτοκριτική για τα παραπάνω δεν διαβάσαμε.

2. εκλογική πολιτική

Η πολιτική του κόμματος στις εκλογές «Τρεις κάλπες μια επιλογή», με στόχο να «κοκκινίσει ο χάρτης», ήταν λάθος. Πέραν του ότι ήταν ανέφικτος στόχος, πυροδότησε συμπεριφορές, οι οποίες όχι μόνο στραπατσάρισαν τις δημοκρατικές διαδικασίες αντικαθιστώντας αυτές, με διαμάχες προσώπων και κυκλωμάτων, αλλά σε αρκετά σημεία υπονόμευσαν την ίδια τη λειτουργία των κομματικών οργανώσεων. Ο στόχος να εκλέξουμε οπωσδήποτε δήμαρχο (ή περιφερειάρχη), οδήγησε αφενός σε διαγκωνισμούς μεταξύ στελεχών και τη δημιουργία φατριών μέσα στις Οργανώσεις Μελών, αφετέρου (και παράλληλα), σε προσπάθειες συμμαχιών με παλαιοκομματικούς παράγοντες που ανακάλυψαν όψιμα τα κακά των μνημονίων. Και η δράση του κομματικού μηχανισμού σ’ αυτή τη διαδικασία ήταν αρνητική σε πολλές περιπτώσεις: Δεν επιδίωκε τη σύνθεση στην κατεύθυνση της κομματικής πολιτικής, όπως αυτή είχε εκφραστεί στο συνέδριο, αλλά προωθούσε άτομα της αρεσκείας του, μερικές φορές κόντρα στην εκφρασμένη θέληση των ΟΜ, αλλού αλεξιπτωτιστές άσχετους με την τοπική κοινωνία, αλλού παλαιοκομματικά στελέχη με βεβαρημένο πολιτικό παρελθόν και παρόν. Σε οριακές περιπτώσεις, οργανώσεις διαλύθηκαν, μέλη αναγκάστηκαν σε αποχώρηση, ή, σε μέρη που η τελική απόφαση δεν ήταν «αρεστή», κομματικοί παράγοντες στήριξαν υπογείως ή ανοιχτά άλλα ψηφοδέλτια.

Βεβαίως δεν έγινε παντού έτσι. Στο δήμο Αριστοτέλη, για παράδειγμα, με συμμετοχικές διαδικασίες συγκροτήθηκε ένα ψηφοδέλτιο που έκφραζε όσους είχαν αντιταχθεί στο Ελντοράντο και κέρδισε από τον πρώτο γύρο. Αλλά αυτό αποτελεί μάλλον εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα.
Ήταν δυνατή μια άλλη πολιτική; Θεωρητικά ναι. Αρκεί να θυμηθεί κανείς τις ιδρυτικές μας διακηρύξεις, ότι οι κοινωνικές συμμαχίες προηγούνται και οι πολιτικές έπονται. Αυτό σημαίνει δημιουργία αυτοδιοικητικών κινήσεων, όχι τόσο με στόχο να κατακτήσουν τις καρέκλες, αλλά να οικοδομήσουν τις ευρύτερες δυνατές συγκλίσεις στην αντιμετώπιση της κρίσης, με άτομα που έχουν κοινωνικές ευαισθησίες και δεν είναι φορείς διαπλοκής. Σημαίνει γείωση της Αριστεράς στην κοινωνία μέσα από την αντιμετώπιση των υπαρκτών προβλημάτων, με άλλο ήθος και άλλες αξίες, με προώθηση της συλλογικής δράσης και χωρίς ιδιοτέλεια. Δομές με μόνιμη παρουσία είτε κερδίσουν είτε χάσουν τις εκλογές. Κι αν κερδίσουν, ακόμη καλύτερα, αν χάσουν θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν και να δρουν, θεσμικά και κινηματικά.

Μπορούσε το κόμμα να χαράξει άλλη πολιτική;

Απαντάμε ναι. Παραθέτουμε απόσπασμα από πρόταση που καταθέσαμε στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος για τις εκλογές, τον Φεβρουάριο του 2014 και δεν πήρε ούτε μία ψήφο πέραν των δύο μελών της Κ.Ε. που την καταθέσαμε:

«Στις εκλογές για το Ευρωκοινοβούλιο απαιτείται δυνατή κομματική παρουσία, αποσαφήνιση της στάσης του κόμματος απέναντι στην Ε.Ε. και αγώνας για την ανάδειξη μιας άλλης Ευρωπαϊκής πολιτικής. 

Στις Δημοτικές εκλογές όπου οι τοπικές κοινωνίες είναι μικρές, όπου από χρόνια δρουν σχήματα πολιτών που αγωνίζονται για τα μικρά και μεγάλα προβλήματα του τόπου τους, όπου οι κάτοικοι ξέρουν καλύτερα την ιστορία και το ήθος των συμπολιτών τους, η στάση του κόμματος θα πρέπει να είναι στήριξη σχημάτων αυτόνομων, αντιγραφειοκρατικών που λειτουργούν με διαφάνεια, συλλογικότητα, ισότητα και αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες. Κομματικά χρίσματα δεν πρέπει να δοθούν και πρέπει να μείνουμε πιστοί σε θέσεις που είχαμε όταν η δύναμη μας μετριόταν σε μονοψήφια ποσοστά. Πρέπει επιτέλους να προωθήσουμε μια άλλη αντίληψη για τις Δημοτικές εκλογές που θα δώσει το προβάδισμα στην τοπική κοινωνία, που θα απεγκλωβίσει νέες δυνάμεις και θα ανατρέψει το υπάρχον άρρωστο σκηνικό των «παραγόντων» και των «εκλεκτών» που χρόνια τώρα λυμαίνεται την ζωή των πολιτών και εμείς μέχρι τώρα καταγγέλλαμε. 

Άλλωστε οι τριπλές κάλπες επιτρέπουν και την διεκδίκηση κομματικής νίκης στην Ευρωβουλή και στις Περιφέρειες (πρόκριμα για τις Εθνικές εκλογές) και την υποστήριξη μιας άλλης αντίληψης για τους Δήμους.» 

Δυστυχώς η πολιτική του κόμματος κινήθηκε σε διαφορετική κατεύθυνση.
Η νίκη στις Ευρωεκλογές είναι σημαντική, αλλά δε μπορούμε να μη θέσουμε τα εξής ερωτήματα:
i. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δε καρπώθηκε τίποτα από το 15% που έχασαν τα τρία κυβερνητικά κόμματα;
ii. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν συγκίνησε αυτούς που απέχουν από τις εκλογικές διαδικασίες και η αποχή αυξήθηκε;
iii. Γιατί η Χ.Α. ενισχύεται και φαντάζεις τα μάτια πολλών ως η κύρια και μόνη αντισυστημική δύναμη;

3. Προεκλογικός (και όχι μόνο) λόγος.

Η επικράτηση στην περιφέρεια AΑττικής ήταν μια πολύ σημαντική νίκη που μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη των πολιτικών πραγμάτων αν η διοίκηση της περιφέρειας φέρει τη ρήξη με το παλιό. Για να γίνει αυτό, όμως, πρέπει να προβληματιστούμε για τον τρόπο που έγινε η προεκλογική εκστρατεία. Ποιο ήταν το «χρώμα» της προεκλογικής εκστρατείας της περιφερειακής παράταξης «δύναμη Ζωής»; Κυριάρχησε η (πολιτική;) διαφήμιση και η αναφορά στον «κακό» αντίπαλο. Οι θέσεις, ο αριστερός λόγος, η άλλη αντίληψη έλειψαν από αυτή την εκστρατεία. Η απεύθυνση στο εκλογικό σώμα δεν είχε στοιχεία ενισχυτικά της οικοδόμησης μιας αριστερής συνείδησης. Αποδέχεται την ηγεμονία της συντηρητικής ιδεολογίας και των αξιών που κυριάρχησαν την προηγούμενη περίοδο.
Ποιό ήταν το “ριζοσπαστικό προϊόν” που ανέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ σε διαφημιστικές εταιρείες να πλασάρουν στην προεκλογική αγορά; Οι λαμπερές προσωπικότητες και οι γυαλιστές αφίσες με τα πρόσωπά τους; Η απόκτηση “κοινωνικών ερεισμάτων” ενός αντισυστημικού και ανατρεπτικού πολιτικού σχηματισμού δεν μπορεί να διαμεσολαβηθεί από πρακτικές που ιδιωτικοποιούν την πολιτική του κόμματος, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που ο νεοφιλελευθερισμός ιδιωτικοποιεί πάγιες κρατικές λειτουργίες. Στο βαθμό που η μάχη των εκλογών είναι μια ευκαιρία απεύθυνσης στην κοινωνία δεν μπορεί η παρουσία ενός ριζοσπαστικού πολιτικού σχηματισμού να μονοπωλείται από την διαφημιστική καμπάνια. Αυτοί που διαπιστώνουν σήμερα “ελλείμματα” στην κοινωνική απεύθυνση του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί άραγε δεν έθεσαν το “αίτημα για κοινωνική γείωση” στην προεκλογική περίοδο και δεν εναντιώθηκαν στην αποκλειστικότητα των πολιτικών επιλογών που κυριάρχησαν;

4. Η κοινωνική πόλωση

Η διεύρυνση της εκλογικής μας βάσης και η νίκη μας στις επερχόμενες εκλογές έχει άμεση σχέση με την κοινωνική πόλωση, άμεσο δημιούργημα των μνημονιακών πολιτικών στην χώρα μας και την εξαθλίωση εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών αλλά και συνδεδεμένο με την κρίση του καπιταλισμού σε όλη την Ευρώπη, όπου στρατιές εκατομμυρίων ανέργων περιθωριοποιούνται κοινωνικά και δεν μπορούν να ενσωματωθούν στον κοινωνικό ιστό, μέσω της διανομής θέσεων εργασίας.

Η πολιτική τους συνειδητοποίηση, είναι κατ΄ εξοχήν αδιαμεσολάβητη από πολιτικούς φορείς.
Ο κόσμος των «αποκλεισμένων» φαινόμενο κυρίως των καπιταλιστικών μητροπόλεων, τίθεται εκτός των συνθηκών αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης και αμφισβητεί και τους πολιτικούς φορείς που μέχρι πριν λίγα χρόνια εξέφραζαν «τα κοινωνικά συμβόλαια», που τους επέτρεπαν να έχουν μερίδιο στην επιβίωση.

Η κοινωνική πόλωση σήμερα δεν μπορεί πολιτικά να διαμεσολαβηθεί από “πολιτικά προγράμματα” που επεξεργάζονται τα επιτελεία, παρά μόνο από πολιτικές πρακτικές που “εδώ και τώρα” μετατρέπουν τα κοινωνικά υποκείμενα σε δρώσες κοινωνικές δυνάμεις: Δεν θα πρέπει να λησμονούμε ότι όλες τις μεγάλες μάχες που σημάδεψαν το μαζικό κίνημα αλλά και τις πολιτικές εξελίξεις στην χώρα μας, όπως ο “Δεκέμβρης”, οι “πλατείες”, η “Κερατέα”, οι “σκουριές της Χαλκιδικής” ήταν εκτός των “πολιτικών σχεδίων” μας και η στήριξη τους από εμάς ήταν και ένας από τους λόγους διεύρυνσης της εκλογικής επιρροής μας.

5. Προοπτικές

i. Συμμαχίες: Παραμένει ως πολιτικός στόχος του ΣΥΡΙΖΑ η απεμπλοκή της χώρας από τη μνημονιακή πολιτική και η έξοδος από την ανθρωπιστική κρίση; Εάν ναι, πρέπει να εξαχθούν και τα κατάλληλα συμπεράσματα. Επισημαίνουμε ότι αυτός ο στόχος δεν ταυτίζεται με την ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών: η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (ή με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, ή όπως αλλιώς λέγεται) είναι ένα μέσο για την επίτευξη του στόχου, όχι ο στόχος ο ίδιος. Αυτοί που εστιάζουν μόνο στη δυνατότητα κυβέρνησης συνήθως βάζουν ως προτεραιότητα το θέμα των συμμαχιών, και μάλιστα με λάθος τρόπο. Καθώς το κυβερνητικό στρατόπεδο και τα μαξιλαράκια του βρίσκονται σε δύσκολη θέση (και για κάποιους σχηματισμούς όπως η ΔΗΜΑΡ στα όρια της αποσύνθεσης), προσπαθούν να βρουν πιθανούς συμμάχους μέσα στο φθαρμένο πολιτικό προσωπικό. Δεν είναι τυχαίο ότι ο κομματικός τύπος υπερασχολείται με τις αναταράξεις της λεγόμενης Κεντροαριστεράς και με τις διαμάχες εντός της Νέας Δημοκρατίας, αναδεικνύοντας όσα στελέχη ρίχνουν κάποια βλέμματα προς τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ας μην ξεχνάμε ότι οι πολυκομματικές κυβερνήσεις, όταν μάλιστα αποτελούνται από κόμματα με ριζικά διαφορετικούς στόχους, καταλήγουν σε συμβιβασμούς συχνά απαράδεκτους, καθώς είναι προϊόν εκβιασμών.  (όταν μάλιστα συνεργάζονται άτομα και σχηματισμοί, των οποίων το πολιτικό στίγμα είναι ασαφές και η επιρροή τους υπό συνεχή μείωση εξαιτίας της συμπόρευσης με την πολιτική της λιτότητας, στρατηγοί που έχουν χάσει τον στρατό τους).

ii. Πρόγραμμα: Ο προγραμματικός μας λόγος δεν είναι σαφής και παρουσιάζει πολλές αντιφάσεις. Είναι λάθος ότι πολλοί εκπρόσωποι του κόμματος στα κανάλια δεν προωθούν το πρόγραμμά μας αλλά προτάσσουν προσωπικές τους απόψεις που συσκοτίζουν και το στίγμα του κόμματος και αποπροσανατολίζουν τους πολίτες. Πρέπει να ξαναθυμηθούμε την απόφαση του συνεδρίου για το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ.

iii. Κίνημα: Οι κινηματικές διαδικασίες πρέπει να έχουν όσο το δυνατόν συγκεκριμένους στόχους και να συσπειρώνουν όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο γύρω από το συγκεκριμένο πρόβλημα, έτσι βοηθούν στη συγκρότηση της συλλογικής συνείδησης και έχουν σαν παράπλευρο κέρδος την κυβερνητική φθορά, καθώς αναδεικνύουν την ανεπάρκεια ή την εχθρότητα των κυβερνώντων. Η ενίσχυση κάθε μορφής συλλογικής δράσης πρέπει να είναι πρώτιστο μέλημα, χωρίς κομματικά καπελώματα που διώχνουν κόσμο. Από τις δομές αλληλεγγύης, ως την ανυπακοή στα διόδια, η αυτοοργάνωση των ανέργων, τα συνεταιριστικά εγχειρήματα όπου οι επιχειρήσεις κλείνουν, όπως η ΒΙΟΜΕ, η ματαίωση πλειστηριασμών και εξώσεων, η πρόταση μας για «σεισάχθεια», στα ιδιωτικά δάνεια κυρίως στα στεγαστικά , η ματαίωση κατασχέσεων από την Εφορία και τα Ασφαλιστικά Ταμεία, όλες οι μορφές είναι κατάλληλες και συσπειρώνουν κόσμο πέρα από τα κομματικά όρια.
Αυτές οι πρακτικές πρέπει να μας οδηγήσουν όχι στην ενοποίηση του χώρου της κρατικής εξουσίας με καλές εκπροσωπήσεις μας σε αυτήν, αλλά να καταλάβουμε αυτόν τον χώρο από και για τα κοινωνικά κινήματα, σαν μόνη εγγύηση για την κυβέρνηση της αριστεράς και της ανατροπής.

Αθήνα 21-6-2014

Ανένταχτοι εντός ΣΥΡΙΖΑ

Περισσότερα...

Μια πρώτη εκτίμιση των εκλογών

Αναδημοσίευση από το left.gr

 της Αννας Μαντέλου

Το κόμμα ως θεσμική μορφή αποτελεί από κάθε άποψη έναν ιδεολογικό και πολιτικό μηχανισμό του κράτους.

( Aλτουσέρ). Ακόμη και όταν εκπροσωπεί τους καταπιεσμένους δεν παύει να είναι μέρος ενός «πολιτικού παιχνιδιού», που αναπαράγει και νομιμοποιεί τις υπάρχουσες κοινωνικές σχέσεις.

Η εκπροσώπηση αποτελεί έναν ιδεολογικό αντίπαλο της καπιταλιστικής εξουσίας μόνο αν είναι παρακολούθημα της κοινωνικής αντίστασης με στόχο την αποτελεσματική εξουδετέρωση των μηχανισμών αστυνομικής καταστολής και ιδεολογικής χειραγώγησης από τα κυρίαρχα μέσα μαζικής επικοινωνίας προκειμένου να επικρατήσουν οι βάρβαρες νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

Η πρώτη εκτίμηση των αποτελεσμάτων των τριπλών εκλογών της 18-25 Μάη 2014, πρέπει να λάβει υπόψη της τρεις παράγοντες:

Πρώτο , την φύση του κόμματος μας, τις εγγενείς αδυναμίες του, -που έχουν αναλυθεί από πολλούς συντρόφους και με διάφορες οπτικές- και την σχέση του με τα κινήματα.
Το επίπεδο του ανταγωνισμού του με τους πολιτικούς του αντιπάλους, και αν αυτό το επίπεδο δημιουργεί ελπίδα για πραγματική άμεση συμμετοχή των μέχρι τώρα ανενεργών πολιτών, ώστε να απαιτήσουν την συνδιαμόρφωση της πραγματικότητας της ζωής τους, ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές του θανάτου.

Την λυσσαλέα μάχη που αναπτύσσει το γηρασμένο καθεστώς των αντιπάλων μας και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη για την επιβίωσή του.

Μετά τις θριαμβευτικές ιαχές της νίκης μας, ας δούμε νηφάλια τα αριθμητικά στοιχεία των εκλογικών αποτελεσμάτων:

Η πτώση της συγκυβέρνησης της Ν.Δ. κατά 7% και του ΠΑΣΟκ ( ΕΛΙΑ) κατά τo 1/3.
Εμείς πρωτιά με πτώση όμως κατά 0,3 %, από 1.655.000 ψήφους πήραμε 1.590.208 στις ευρωεκλογές.

Το ΚΚΕ από 4,5% τον Ιούνη, πήρε 6,11 % και 277.227 ψήφους αλλά κατώτερο του ποσοστού του Μαίου του 2012, (8,48% με 536.000 ψήφους).

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κινήθηκε όπως το ΚΚΕ, είχε άνοδο 0,39 αλλά τον Μάιο είχε λάβει 1,19 % και 75.416 ψήφους.

Ο Αλαβάνος δεν είχε καμία τύχη με 0,91%.

Η ΔΗΜΑΡ καταποντίστηκε στο 1,20%

Η Χρυσή Αυγή ανέβασε το ποσοστό της στο 9,39%.

Και είναι ενδεικτικός ο πίνακας των ποσοστών μας, στις εργατικές γειτονιές που παρατηρείται και η αύξηση της Χ.Α.

Στην τελική ανάρτηση του Υπουργείου Εσωτερικών στις ευρωεκλογές 2014 υπάρχουν μικρές διαφορές ( Περιστέρι 23.241 ψήφοι αντί 22.797 του ανωτέρω πίνακα, Ιλιον 11.231, και Αιγάλεω 12.453).

Καινούργιο φαινόμενο σε αυτές τις εκλογές είναι ο Μπερλουσκονισμός στα αποτελέσματα του Πειραιά και του Βόλου, όπου οι παράγκες και οι στοιχηματζήδες στοχεύουν τον οικονομικό έλεγχο των λιμανιών. Δεν τους αρκούν οι πολιτικοί-μαριονέττες.

Το Ποτάμι, που δημιουργήθηκε σαν κυματοθραύστης για το κόμμα μας, πήρε 6,6% και αποδεικνύει τον εγκλωβισμό των πολιτών στα κελεύσματα των ΜΜΕ.( πολλοί ψήφισαν εκπομπή).

Η ψήφος σε μικρά κόμματα ανήλθε στο ποσοστό 17,13% του συνόλου, με ποσοστό 2,69 για τον Καρατζαφέρη. (ψηψοδέλτιο με συμμετέχοντα τον Πλεύρη εκδότη της 4ης Αυγούστου).

Αλλά πολύ σημαντικό στοιχείο είναι η ΑΠΟΧΗ με ποσοστό 40,03% την δεύτερη Κυριακή και μικρότερο ποσοστό 38,44% την πρώτη Κυριακή. Και επίσης τα άκυρα- λευκά ανήλθαν σε ποσοστό 3,80% την πρώτη Κυριακή και 3,89% την δεύτερη Κυριακή.

Τα παραπάνω στοιχεία παραθέτω για ν’ αναδείξω το περίπλοκο παζλ των αποτελεσμάτων, και αυτόν τον γρίφο πρέπει να αποκωδικοποιήσουμε προκειμένου να δούμε τα όποια λάθη στην στρατηγική μας ( τα οποία επισημαίνουν πολλοί σύντροφοι) και τα καθήκοντα της νέας περιόδου και ας μην βιασθούν σύντροφοι μου να μου πουν ότι βλέπω μισοάδειο ποτήρι αντί μισογεμάτο, γιατί η αισιοδοξία προκύπτει μόνο από την εμμονή μας για αγώνες και όχι από πατέντες εξουσιολαγνείας που παρατηρούνται στις γραμμές μας.

Στρατηγικές που χρήζουν κριτικής.

Δυστυχώς από όλη την Ελλάδα μου έρχονται μηνύματα συντρόφων για τα λάθη μας σε αυτοδιοικητικές εκλογές:

Ετσι στην Πάτρα ενώ ψήφισαν οι τέσσερις οργανώσεις μελών άλλο υποψήφιο για Δήμαρχο ( και μάλιστα κλήθηκαν να ψηφίσουν τρεις φορές), το αυτοδιοικητικό σχήμα αποφάσισε άλλον υποψήφιο, που επέβαλλε σύντροφο που δεν πέρασε στον δεύτερο γύρο.

Οι σύντροφοι εκεί όχι μόνο δεν κινητοποιήθηκαν αλλά το κυριότερο οι υποψήφιοι δεν ενεργοποιήθηκαν και μάλιστα την διανομή υλικού ανέθεσαν σε εταιρεία!!!

Στην Πρέβεζα διαμαρτύρονται υποψήφιοι του κόμματος και όχι απλά μέλη, ότι ετερόκλητες συμμαχίες διαφόρων συντρόφων και τάσεων, σε συνεργασία με τους στρατηγούς μας της αυτοδιοίκησης παραβιάζουν τις δημοκρατικές λειτουργίες και επιβάλουν πρόσωπα που δυστυχώς δεν περνάνε στον δεύτερο γύρο.

Στα πλαίσια των ίδιων μεθοδεύσεων διαλύουν την οργάνωση στο Δήμο Καναλακίου , επιβάλουν δε υποψήφιο δήμαρχο με συμμετοχή μνημονιακών παραγόντων που ουσιαστικά χάρισε από τον πρώτο γύρο στον δεξιό υποψήφιο τον Δήμο.

Λόγω δε της αναταραχής πολλοί δικοί μας ψήφοι οδηγήθηκαν από τον πρώτο γύρο στον υποψήφιο της δεξιάς , με αποτέλεσμα να χάσει την εκλογή η συντρόφισσα Γεροβασίλη από τον πρώτο γύρο.

Στο Κιάτο ( Δήμο Σικυώνος) κατεβάσαμε κομματικό ψηφοδέλτιο- με υποψήφιους συγγενείς του πρώην συντονιστή της Ο.Μ.- στις δημοτικές εκλογές ενώ δεν είχαμε προηγουμένως συμμετοχή στην αυτοδιοίκηση με αποτέλεσμα να ηττηθούμε πανηγυρικά με ποσοστό 5,33%.

Και επίσης στην ίδια οργάνωση μελών είχαν εκδώσει απόφαση ενάντια στην υποψηφιότητα Βουδούρη αλλά δεν εισακούσθηκαν από τους «επαϊοντες».

Και το κυριότερο όταν οι σύντροφοι μας, υποψήφιοι Ευρωβουλευτές μίλησαν στην πλατεία του Κιάτου δύο φορές , ο κόσμος που κινητοποίησε η οργάνωση δεν ήταν παραπάνω από 50 άτομα ( ενώ ψήφισαν την δημοτική παράταξη 833 πολίτες). Στις ευρωεκλογές σε ποσοστό μας ψήφισαν σε ποσοστό 24,75%, στον ίδιο Δήμο.

Εχω πολλά παραδείγματα δυσλειτουργιών των οργανώσεων και κυρίως έλλειψης δημοκρατίας με άσχημα αποτελέσματα να αναφέρω και φυσικά όλοι σας γνωρίζετε ανάλογα σε όλη την Ελλάδα.

Για παράδειγμα ενώ πρότεινε η οργάνωση του Αγίου Στεφάνου ως υποψήφια περιφερειακή σύμβουλο την συντρόφισσα Μάνια Ε. γνωστή για την δράση της στο κίνημα των διοδίων και σε όλα τα κινήματα από δεκαετίες, δεν τοποθετήθηκε ως υποψήφια χωρίς μάλιστα καμία αιτιολογία.

Κατά την γνώμη μου οι υπεύθυνοι της οργάνωσης των αυτοδιοικητικών εκλογών πρέπει να λογοδοτήσουν γιατί με τις λαθεμένες επεμβάσεις τους στις Ο.Μ. τα μέλη των οποίων αντιμετώπιζαν ως αφισοκολλητές και όχι σαν συνδιαμορφωτές της πολιτικής του κόμματος δίχασαν τις οργανώσεις και επέτρεψαν να αναπτυχθούν προσωπικές στρατηγικές παλαιοκομματικού τύπου, να δημιουργηθεί διαγκωνισμός επιβολής μεταξύ των υποψηφίων και να απογοητεύσουν συντρόφους.

Η συγκεντρωτικότητα των οργάνων και η έλλειψη δημοκρατίας στις αποφάσεις οδήγησε σε αυτό το αποτέλεσμα.

Και ενώ η Αριστερά πάντοτε έδινε βάρος στις αυτοδιοικητικές εκλογές θεωρώντας τις δημοτικές αρχές φυτώριο αντίστασης στην κεντρική εξουσία σήμερα δημιουργήθηκε με τις επιλογές μας, οι οποίες δεν έλαβαν υπόψη την φωνή των τοπικών κοινωνιών, μία δυσαρμονία μεταξύ των αποτελεσμάτων στις Δημοτικές εκλογές και στις Ευρωεκλογές, οι οποίες ήταν νικηφόρες.

Βέβαια υπήρχε ο κίνδυνος των πιέσεων των διαμορφωμένων ομάδων τοπικής εξουσίας, ( τα τοπικά λαμόγια) τα οποία αντλούσαν μέχρι τα μνημόνια τους Δημοτικούς πόρους, αλλά αυτές τις ομάδες έπρεπε συγκεκριμένα να κατονομάσουμε και να στοιχηθούμε με άλλες.

Αυτοί που σώσανε την τιμή μας ήταν η Ανοικτή Πόλη, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης και η Ρένα Δούρου ο περιφερειάρχης των Ιονίων Νήσων Γαλιατσάτος , καθώς και τα ενωτικά αριστερά δημοτικά σχήματα της Αριστεράς που πήρανε τους Δήμους, όπως στο Χαλάνδρι.

Η νίκη μας στην περιφέρεια Αττικής ανοίγει νέους δρόμους για την γείωση του κόμματος στην κοινωνία, αρκεί να επιδείξουμε πλήρη διαφάνεια στην διαχείριση των κονδυλίων, ενημέρωση των πολιτών για όλα τα πεπραγμένα ακόμη και για τα δύσκολα προβλήματα, δημοψηφίσματα για αυτά, ώστε να μην μας ταυτίσουν με τον δικομματισμό της ρεμούλας και της συναλλαγής, άρνηση δημιουργίας ομάδων ημετέρων που ευνοούνται γιατί είναι «δικοί» μας.

Μόνο έτσι θα αποφύγουμε την ταύτιση μας με τα αστικά κόμματα. Η διαχείριση των ευρωπαϊκών κονδυλίων και κυρίως του «Ταμείου Ευρωπαϊκής βοήθειας προς απόρους», πρέπει να γίνει όχι μόνο με διαφάνεια αλλά και με κοινωνική δικαιοσύνη που θα αναδεικνύεται.

Το Δημοτικό σχήμα της ανοικτής πόλης το οποίο είχε πολύ καλό ανθρώπινο δυναμικό και αντίστοιχο ψηφοδέλτιο πρέπει να συνεχίσει να δραστηριοποιείται, όπως αναδείχθηκε.

Οι πολλοί καλοί υποψήφιοι μας πέραν των εκλεγμένων, οι οποίοι πρόβαλαν ένα ριζοσπαστικό λόγο για την Αθήνα που θέλουμε, εξειδικευμένοι αρχιτέκτονες, πολεοδόμοι, χαράκτες, γιατροί κ.λ.π. με συγκεκριμένα μέτρα που θα απαντήσουν στα θέματα ανθρωπιστικής κρίσης με την ανάπτυξη συνεργατικών επιχειρήσεων και κινημάτων αλληλεγγύης και στο ζήτημα της ασφάλειας της πόλης ένα σχέδιο για την επανοικειοποίηση των γειτονιών της Αθήνας, πρέπει με προτάσεις μας στο Δημοτικό Συμβούλιο Αθήνας και ανάλογες ενέργειες μας να αναδείξουμε στους πολίτες ότι το πρόγραμμά μας δεν ήταν απλά μια παράθεση ιδεών αλλά η μόνη λύση για την Αθήνα της μνημονιακής καταστροφικής πολιτικής.

Είναι πολύ σημαντικό να επιδιώξουμε ανοικτές συνελεύσεις σε γειτονιές που τις προβλέπει ακόμη και το αντιδραστικό νομοσχέδιο του Καλλικράτη.

Μπορεί να χάσαμε για λίγες εκατοντάδες ψήφους την Αθήνα, αλλά η μάχη δεν τέλειωσε, μάλιστα μόλις άρχισε.

Και εξ αιτίας αυτού θα προσπαθήσω να ερμηνεύσω το φαινόμενο της αποχής.

Η αποχή λόγω οικονομικής αδυναμίας μετακίνησης ψηφοφόρων είναι ένας σημαντικός παράγοντας.

Τα δύο αστικά κόμματα χρηματοδοτούσαν με δικές τους δαπάνες ( και ενός μέρους της υπερχρέωσής τους, που ανέρχεται σήμερα σε εκατοντάδες εκατομμύρια, προκειμένου να ικανοποιήσουν την εκλογική πελατεία τους ) την μετακίνηση των ψηφοφόρων-οπαδών. Ετσι πολλοί πολίτες δεν είχαν κάνει μεταδημότευση όχι μόνο λόγω των δεσμών τους με την ιδιαίτερη πατρίδα τους αλλά γιατί έτσι εξασφάλιζαν δωρεάν μια τετραήμερη εκδρομή.

Σε αυτό πρέπει το κόμμα να απαντήσει με μια καμπάνια για μεταδημότευση των πολιτών που θα ξεκινήσει από σήμερα.

Ενας πολύ σοβαρός λόγος της αποχής είναι η πολιτική απάθεια και απέχθεια των πολιτών για τις εκλογές. Είχαμε εξάλλου και μεγάλη αποχή στην ίδια την Αθήνα.

΄Εχετε ακούσει πιστεύω την ρήση «όλοι ίδιοι είναι, βρώμικοι» παραπέμποντας στις ρεμούλες και επίσης στα ευνοημένα οικονομικά των πολιτικών σε μια περίοδο πείνας και εξαθλίωσης των ελλήνων.

Η απάντηση σε αυτό είναι η πλήρης διαφάνεια στα οικονομικά του κόμματος, η ανάρτηση των μισθών των κομματικών στελεχών, του αριθμού τους και της αναγκαιότητας επιλογής τους, ανάλογα με τα προσόντα τους και την θέση που καταλαμβάνουν, είτε ως σύμβουλοι βουλευτών είτε ως κομματικά στελέχη που αμείβονται, την τακτική εναλλαγή τους, όπου είναι δυνατόν, έτσι ώστε να μην είμαστε κάποιοι « πιο ίσοι από τους άλλους» δηλαδή να μην δημιουργήσουμε μια γραφειοκρατική κάστα, σε βάρος της φυσιογνωμίας του κόμματος μας και της στρατηγικής του για σοσιαλισμό με δημοκρατία.

Μόνο έτσι ακόμη οι πολίτες θα αντιληφθούν ότι δεν έχουμε στόχο τον δημόσιο κορβανά σε μια περίοδο που οι ίδιοι πεινούν και τα παιδιά τους ξενιτεύονται και θα μας εμπιστευθούν.

Η κατάληξη της ΔΗΜΑΡ είναι χαρακτηριστικό της πολιτικής της, προσαρμογών στην κυβερνητική πολιτική. Και ποιος ξεχνάει ότι στα προεκλογικά πάνελ του 2012 ήταν οι πιο επιθετικοί συνομιλητές μας στην ανάδειξη με τον χειρότερο τρόπο της άτακτης χρεοκοπίας που θα οδηγήσουμε την χώρα. Σήμερα είναι περισσότερο συγχυσμένοι ( τα στελέχη τους εννοώ) και πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί σε απόπειρα προσέγγισής τους.

Για την απάντηση στην φασιστική οργάνωση της Χ.Α.

Σύντροφοι, δεν αρκεί η ερμηνεία του φαινομένου και οι διαλέξεις των εκλεκτών συντρόφων μας για αυτό.

Οι αριστεροί πολίτες γνωρίζουν τα αίτια της ανάπτυξης του φασιστικού φαινομένου.

Στην πράξη όμως η ανάγνωση του πίνακα της σελίδας 2 των αποτελεσμάτων των ευρωεκλογών 2014 στις εργατικές γειτονιές της Αθήνας, πρέπει να μας θορυβήσει και να αναζητήσουμε τα αίτια της πτώσης μας σε αυτές, σε συνδυασμό με την αύξηση της Χ.Α. ( χωρίς ευθεία βεβαίως αναλογικότητα).

Γιατί δεν πείθουμε ένα ακροατήριο που κατά τεκμήριο είναι κοντά μας; Μάλλον γιατί αποτελεί μόνο ακροατήριο, με όλες τις διαστρεβλωτικές πτυχές της πραγματικότητας, που οι αντίπαλοί μας προβάλλουν. Αυτό είναι το δυστύχημα. Αδυνατούμε να τους

« εμπλέξουμε» σε μια πρακτική ανατροπής, με ανοικτές συνελεύσεις και συνακόλουθες αποφάσεις.

Η νεολαία μας δυστυχώς είναι πολύ ισχνή σε αυτές τις περιοχές, όπως και σε όλη την Ελλάδα.

Τα ψηφοδέλτια της Χ.Α. ( απόστρατοι κ.λ.π.) καθώς και οι ψήφοι που πήρε στα εκλογικά τμήματα πλησίον της ΓΑΔΑ, αποδεικνύουν την σχέση της Χ.Α με το βαθύ κράτος και ταυτόχρονα οι αποκαλύψεις για την υποστήριξη της ακόμη και από τραπεζικούς κύκλους

( Βλ. άρθρο της Εφημερίδας των Συντακτών «Χρηματιστήριο Αξιών και Χρυσή Αυγή» που δημοσιεύθηκε μετά τις εκλογές) δίνει στίγμα για την οικονομική της υποστήριξη από μερίδα του κεφαλαίου.

Η δικαστική τους δίωξη, που εμείς την ζητούσαμε πολύ νωρίτερα και αποδεικνύαμε (με τις επερωτήσεις στην Βουλή, τα δημοσιεύματα καθώς και τις παραστάσεις βουλευτών μας στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου), τις την φύση της ως φασιστική συμμορία, την στιγμή που έγινε και αφού είχε ανδρωθεί για λόγους ψηφοθηρικούς από την Ν.Δ. στην ουσία τους εμφάνισε σαν αντισυστημικούς στα μάτια συμπολιτών μας και θύματα «δίωξης».

Αν στο θέμα αντιμετώπισης του φασισμού η αριστερά δεν κάνει σύμπραξη, το μέλλον είναι πολύ σκοτεινό και πρέπει να το επιδιώξουμε άμεσα, αλλιώς οι ιστορικές μας ευθύνες είναι μεγάλες.

Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, δυστυχώς ανέδειξαν δυνατά στον βορρά κυρίως ακροδεξιά κόμματα με εθνοκεντρική ιδεολογία. Η ύπαρξη της Ευρωπαϊκής Αριστεράς στον Νότο κυρίως, με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα είναι η ελπίδα μας αλλά το συνολικό ειδικό βάρος της είναι μικρό. Ευχάριστη έκπληξη είναι η στοίχιση των PODEMOS με την Ευρωπαϊκή Αριστερά μετά τις εκλογές.

Και είναι φανερό ότι το μέλλον μας έχει άμεση σχέση με τις εξελίξεις στην Ευρώπη.

Περισσότερα...